کاش میشد به تو گفت :

که تو تنها سخن شعر منی

خدا رو ميخوام نه واسه اينكه ازش چيزي بخوام
خدا رو ميخوام نه واسه مشكل و حل غصه هام
خدا رو دوست دارم نه واسه ي جهنم و بهشت
خدا رو دوست دارم ولي نه واسه ي زيبا و زشت
خدا رو ميخوام نه واسه خودم كه باشم يا برم
خدا رو ميخوام نه واسه روزهاي تلخ آخرم
خدا رو ميخوام نه واسه سكه و سكو يا مقام
خدا رو ميخوام كه فقط تو رو نگه داره برام
خدا رو دوست دارم واسه اينكه تو رو بهم داده
خدا رو دوست دارم چون عاشق بودنو يادم داده
خدا رو دوست دارم چون عاشقارو خيلي دوست داره
خدا رو دوست دارم چون عاشقو تنها نميذاره
خدا رو دوست دارم واسه اينكه حواسش با منه
خدا رو دوست دارم آخه هميشه لبخند ميزنه
خدا رو دوست دارم واسه اينكه من و تو با هميم
خدا رو دوست دارم كه ميدونه ما عاشق هميم
یادگاری از یک دوست

          

 

دگر مجنون نخواهم شد كه ليلي رفت از دستم
دگر با كس نخواهم گفت من ديوانه ات هستم
دگر حلاج عشقم را به مژگانت نياويزم
دگر باور نخواهم كرد من دردانه ات هستم
اگر چون بيژن عاشق به قعر چاه تو رفتم
به جان پرويز را ديدم كه بيرون بردت از دستم
اگر فرهاد عشقم را به كوي تو فرستادم
به گيسويت قسم خوردم هنوزم عاشقت هستم
به دل اميد مي دادم كه روزي بينمت اما
تو هم اي دل زمن گمشو كه عشقت رفت از دستم

 

زندگي خوردن و خوابيدن نيست

انتظار و هوس و ديدن و ناديدن نيست.

زندگي چون گل سرخي است

پر از خار و پر از برگ و پر از عطر لطيف.

يادمان باشد اگر گل چيديم

عطر و برگ و گل و خار همه همسايه ديوار به ديوار همند.

عشق يعني مستي و ديوانگي

عشق يعني با جهان بيگانگي
عشق يعني شب نخفتن تا سحر
عشق يعني سجده ها با چشم تر
عشق يعني سر به دار آويختن
عشق يعني اشک حسرت ريختن
عشق يعني در جهان رسوا شدن
عشق يعني مست و بي پروا شدن

عشق يعني سوختن يا ساختن
عشق يعني زندگي را باختن
عشق يعني انتظار و انتظار
عشق يعني هرچه بيني عکس يار
عشق يعني ديده بر در دوختن
عشق يعني در فراقش سوختن
عشق يعني لحظه هاي التهاب
عشق يعني لحظه هاي ناب ناب

 

عشق يعني سوز ني ، آه شبان
عشق يعني معني رنگين کمان
عشق يعني شاعري دل سوخته
عشق يعني آتشي افروخته
عشق يعني با گلي گفتن سخن
عشق يعني خون لاله بر چمن
عشق يعني شعله بر خرمن زدن
عشق يعني رسم دل بر هم زدن
عشق يعني يک تيمّم، يک نماز
عشق يعني عالمي راز و نياز

 

عشق يعني با پرستو پر زدن
عشق يعني آب بر آذر زدن
عشق يعني چو احسان پا به راه
عشق يعني همچو يوسف قعر چاه
عشق يعني بيستون کندن به دست
عشق يعني زاهد اما بُـت پرست
عشق يعني همچو من شيدا شدن
عشق يعني قطره و دريا شدن
عشق يعني يک شقايق غرق خون
عشق يعني درد و محنت در درون
عشق يعني يک تبلور يک سرود
عشق يعني يک سلام و يک درود
عشق يعني مستي و ديوانگي

 

عشق يعني با جهان بيگانگي
عشق يعني شب نخفتن تا سحر
عشق يعني سجده ها با چشم تر
عشق يعني سر به دار آويختن
عشق يعني اشک حسرت ريختن
عشق يعني در جهان رسوا شدن
عشق يعني مست و بي پروا شدن

 

عشق يعني سوختن يا ساختن
عشق يعني زندگي را باختن
عشق يعني انتظار و انتظار
عشق يعني هرچه بيني عکس يار
عشق يعني ديده بر در دوختن
عشق يعني در فراقش سوختن
عشق يعني لحظه هاي التهاب
عشق يعني لحظه هاي ناب ناب

 

   

 

در روزگاري که بر روي عاشق قيمت مي گذارند

چرا عاشق شوم؟

در روزگاري که خيلي راحت  پا روي قلب مي گذارند

چرا عاشق شوم؟

در روزگاري که دل شکستن عادت بي هنران است

چرا عاشق شوم؟

در روزگاري که فرهادهاي دروغين با تيشه به کوه نمي زنند

بلکه با تيشه به ريشه مي زنند

چرا عاشق شوم؟

در روزگاري که شيرين ها لحظه به لحظه در روي يک پيمانند

چرا عاشق شوم؟

در روزگاري که عاطفه کالاي بازاري شده

چرا عاشق شوم؟

چون باور ندارم دلم را بازيچه هر کس کنم

 به راستي

چرا عاشق شوم؟